Habitask

 

In een notendop zou ik zeggen ‘het onzichtbare, zichtbaar maken’. Hoe ik dat doe? Met een open mind, goed luisteren, de juiste vragen stellen en liefdevol confronteren.
De kwaliteiten en talenten van de mensen binnen organisaties neem ik als uitgangspunt. Blinde vlekken helpen wegnemen, bewustwording vergroten en verbinding tot stand brengen, zijn terugkerende thema’s in mijn aanpak.

Ik ben een echt praktijkmens. Na het VWO was ik de enige uit mijn klas die ging werken. Al snel belandde ik bij toeval in de volkshuisvesting. In de daaropvolgende 18 jaar heb ik zo’n beetje alle afdelingen binnen verschillende corporaties gezien. Van verhuur, leefbaarheid en huurincasso tot planmatig onderhoud, nieuwbouw en renovatie, zowel in de uitvoering als op management niveau. Naast de problemen in de grote steden, weet ik ook wat  plattelands-problematiek is.
Gaandeweg heb ik echter ontdekt dat mensen mij het meeste boeien. Ik heb twee jaar psychologie gestudeerd en ben inmiddels gediplomeerd coach/counseler.
Sinds begin 2008 werk ik als zelfstandig organisatieadviseur op het gebied van menselijk kapitaal. Vanuit die insteek ben ik ook inzetbaat als trainer, onder andere voor Habitask.

Absoluut iets met dieren en zoveel mogelijk in de buitenlucht. Ik ben gek van ezels, walvissen en honden. Een wat ongelukkige combinatie misschien, maar je hebt nu eenmaal zo je voorkeuren. Jaren geleden heb ik een tijdje gewerkt als vrijwillige beheerder van een kinderboerderij. Geweldig vond ik dat!

Mijn man Paul en ik pendelen als parttime emigrant tussen Canada en Friesland. Als geboren Rotterdammers zou je kunnen zeggen dat het roer behoorlijk is omgegaan, maar dat ging zeker niet van de ene op de andere dag. Voor de buitenwereld lijkt dat dan misschien heel verrassend, voor ons was het meer een logische stap in een proces dat al een aantal jaren speelde.

Moeilijke vraag. Ik denk dat mijn enthousiasme en betrokkenheid bij mijn werk en de mensen met wie ik dat doe, redelijk zichtbaar zijn. Als dingen mij te lang duren dan kan ik mijn ongeduld maar moeilijk verbergen, ik heb (helaas) geen pokerface.
Verder laat ik het graag aan mijn collega’s over, hoe zij mij zien.

Tijdens mijn opleiding Coaching & Counseling zei onze docent op een dag: ‘Het hebben van een oordeel is volkomen menselijk, maar je kunt ervoor kiezen om daar niets mee te doen’. Een eye-opener vond ik dat. Het geeft mij rust om op die manier de wereld in te kijken. Bovendien heb ik geleerd dat er veel meer leuke mensen zijn dan je in eerste instantie denkt.